Oglądając prace młodych artystów zachwycamy się ich oryginalnością. Te dzieła wyrażają własny, nowy i szczególny pogląd na świat. Każda powieszona tutaj praca dziecka ujawnia zarówno cechy konwencjonalne, jak i oryginalne. Twórca posługuje się własnymi środkami wyrazu oraz tymi wypróbowanymi, starając się przenieść rzeczywistość do świata swojej fantazji popartej umiejętnościami warsztatowymi. Sztuka dziecka nie jest na pewno pierwotną mową ludzkości, ale jest pierwszą wypowiedzią młodego człowieka uczestniczącego w zajęciach z rysunku i malarstwa. Komunikacja z otoczeniem przez sztukę wymaga tworzonych ad hoc środków wyrazu, za każdym razem odmiennych. Nie może uciec od schematyzowania, tworzenia własnego, oryginalnego ?słownika?. Bez milczącego porozumienia między nauczycielem i uczniem nie byłoby w ogóle ?teatru?, którego poszczególne akty powstają na papierze, płótnie, tworzone ręką dziecka. Spontaniczność działania twórczego, wiara w swoje siły, porozumienie z nauczycielem, doświadczenie nabywane w trakcie pracy, czynią cuda oglądane na wystawie już jako wykończone dzieła, wyrazy niejakiego konfliktu oryginalności z konwencją, między tym co banalne, a co wyjątkowe. Każde dziecko posługuje się pewnym językiem, musi zatem upłynąć pewien czas, nim przemówi ono własnym głosem. Forma dzieła jest duchowym substratem jego rozwoju intelektualnego, a formy plastyczne są wytworami jego myśli, skojarzeń i metafor, które przesuwają się przez wyobraznię jak barwny film. Zadaniem nauczyciela-mistrza jest podsycanie pasji, będącej zródłem elokwencji. Bergson pisał o zjawisku zagrożenia żywego i twórczego myślenia. Walka o spirytualizm i witalizm w sztuce, to proces tworzenia nowych jakości. Dzieci przyjmują to przesłanie bez zastrzeżeń. Dla nich wypowiedz plastyczna to jawne życie duszy, ukoronowanie rzeczywistych motywacji psychicznych. Dzieci w swoim malarstwie wykorzystują symbolikę znaków plastycznych. Jedne z nich są niepowtarzalne i symboliczne, inne konwencjonalne. Żadne dzieło nie jest jednak jednorodne, tak jak wielość osobowości niezależnych zebranych z okazji wernisażu.

Jesteście zatem Państwo świadkami toczącego się wciąż do przodu procesu twórczego, dokumentowanego kolejnymi wystawami w Galerii ?Marzenie?.

Barbara Maria Skałbania